19 marca 2026 r., godz. 18.00
Pro Libris Café im. Andrzeja K. Waśkiewicza, al. Wojska Polskiego 9
CZWARTEK LUBUSKI
Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna im. Cypriana Norwida zaprasza na Czwartek Lubuski
19 marca o godz. 18.00 do Pro Libris Café im. Andrzeja K. Waśkiewicza (parter Biblioteki) na spotkanie autorskie z Eugeniuszem Kurzawą, połączone z promocją drugiego tomu wspomnień pt. "Plac Słowiański 12”. Wydarzenie przypada w 50-lecie pracy twórczej Autora.
Eugeniusz Kurzawa, poeta, edytor, animator życia kulturalnego, dziennikarz. Urodziny 3 stycznia 1954 roku. Zbąszynianin. Autor kilkunastu zbiorów wierszy. Debiutował tomikiem „Serial codzienny" (1979), ostatni zbiór to „Ćwiczenia z rozpaczy" (2011). Jego utwory tłumaczono na języki: rosyjski, litewski, niemiecki, estoński, angielski, białoruski oraz łużycki. W 2012 r. wydał pozycję „Andrzej K. Waśkiewicz. Miejsca opuszczone", późnej „Obrazki prowincjonalne prozą" (2014), a następnie dwa opracowania dorobku krytycznego A. K. Waśkiewicza. Kolejne książki to „Region Kozła. Vedemecum" (2018), bogato ilustrowanej "Szlakiem drewnianych kościółków Regionu Kozła" (2019) i "Biała Dama z pękiem kluczy. 111 legend Regionu Kozła" (2019). Także w 2019 r. w cyklu Zeszyty biobliograficzne ZLP ukazała się bibliografia jego twórczości. Nagrodzony Nagrodą Artystyczną Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego (1987, Warszawa), Nagrodą Kulturalną Prezydenta Zielonej Góry (1995 – wraz z żoną Lidią, powtórnie w 2019), medalem „Gloria Artis" – Zasłużony kulturze (2011). Na niwie literackiej uhonorowany Lubuskim Wawrzynem Literackim (2003), Nagrodą im. Jarosława Iwaszkiewicza (2016) oraz Zielonogórską Nagrodą Literacką „Winiarka" (2019) i Laurem honorowym ZLP im. Janusza Koniusza (2019). Ponadto były wieloletni prezes zielonogórskiego oddziału Związku Literatów Polskich.
„Plac Słowiański 12” jest drugą częścią wspomnień Eugeniusza Kurzawy rozpoczętych „Rynkiem 11”. Obecnie zapoznajemy się z dalszym ciągiem jego biografii obejmującym okres studiów. „Plac Słowiański 12” dotyczy barwnych lat żakowskiej młodości i tego, co z nich wynikło. Poznajemy niepowtarzalny dom studenta „Tekturowiec” stojący przy placu Słowiańskim w Zielonej Górze, młode środowisko uczelniane tworzące z fantazją zręby kultury studenckiej w mieście dopiero od niedawna akademickim, a dalej obejrzymy oczami pisarza wydarzenia i postacie związane z życiem literackim i kulturalnym kraju. O ile „Rynek” był opowieścią pogodną, o tyle w „Placu” nie brak nostalgii i gorzkich rozważań o latach minionych i własnych dokonaniach Kurzawy. Zwraca uwagę ilość szczegółów mówiących o przeszłości: zapamiętanych i zapisanych przez autora z wielką pieczołowitością. Dzięki temu wspomnienia te mają dużą wartość dokumentalną, choć oczywiście są to zapisy subiektywne.
