Pierwsze spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki dla młodzieży działającego przy Miejskiej Bibliotece Publicznej im. Papuszy w Żaganiu odbyło się w poniedziałek, 26 stycznia
2026 roku i uczestniczyło w nim 6 osób. Książkę, którą zdecydowałyśmy się omawiać wybrałyśmy już w grudniu, a była nią powieść Fiodora Dostojewskiego pod tytułem Gracz. Pragnę nadmienić, że pomysłodawczynią przeczytania tej lektury była jedna z naszych klubowiczek.

            Gracz to historia o uzależnieniu, miłości i zależności od innych. Opowiada historię Aleksego Iwanowicza. Główny bohater uwikłany jest w toksyczną relację z Poliną – kobietą, którą darzy uczuciem. To ona zachęca go, by po raz pierwszy w życiu spróbował zagrać dla niej
w ruletkę. Aleksy za jej namową zaczyna bywać w kasynie. Początkowo są to drobne kwoty. Jednak
z czasem ruletka zaczyna pociągać go coraz bardziej.

            Książka przedstawia całkowity upadek osoby uzależnionej od hazardu, która traci swoje zasady, środki finansowe oraz możliwość miłości, stając się niewolnikiem gry.

            Rozmawiając o książce skupiłyśmy się na dwóch ważnych dla nas zagadnieniach: uzależnieniu od hazardu i tego, jak czuje się człowiek uzależniony oraz postaci kobiety, która swoją pozycją i urodą uzależnia od siebie i wykorzystuje mężczyznę. Nasze klubowiczki doszły do wniosku, że oba problemy znajdują odzwierciedlenie w życiu codziennym i czasach teraźniejszych. Osoba uzależniona nie zdaje sobie sprawy ze swojego problemu, uważa, że jego znajomi czy rodzina wyolbrzymiają sprawę. Co do kobiet obwijających sobie mężczyzn wokół palca, zarówno czytelniczki jak i moderatorka Klubu uznały, że skoro delikwent daje sobą manipulować, to widocznie mu to odpowiada. Nie żałowały ani bohatera powieści ani mężczyzn znajdujących się
w takiej sytuacji.

            Na zakończenie, z całą pewnością poleciłybyśmy tę książkę nie tylko miłośnikom Dostojewskiego, ale także tym, którzy znają jego dzieła tylko z obowiązkowych lektur szkolnych.

J. Hermaszuk

27 listopzada 2025 roku, w filii nr 1 MBP im. Papuszy w Żaganiu odbyło się kolejne spotkanie DKK dla dzieci, w trakcie którego rozmawiałyśmy o książce Małgorzaty Kur „Tajemnica francuskiej willi”. To jedna z wielu książek przygodowych, które tak chętnie omawiamy podczas spotkań w naszym klubie. Świetnie napisana, a czyta ją się z prawdziwą przyjemnością i dużym zainteresowaniem. Jak zawsze dziewczyny na spotkanie przyszły w doskonałych humorach, często zabierały głos i chętnie dyskutowały na temat omawianej lektury. Tym razem autorka zaprosiła nas na francuskie wybrzeże do Dinard, gdzie nasi bohaterowie spędzają wakacje. Julka i Franek, razem z rodzicami, co roku latem odwiedzają ukochaną babcię mieszkającą w pięknej willi we Francji. Tego lata jest jednak zupełnie inaczej niż zwykle. Rodzice nagle muszą wrócić do Polski, piętro starej willi zostaje wyłączone z użytku, a babcia Maria wydaje się być smutna i roztargniona. Kiedy na jaw wychodzi, że babcia trudni się doglądaniem opuszczonych willi pod nieobecność ich właścicieli, wszystko wskazuje na to, że babcia ma finansowe kłopoty. Julka wpada na pewien pomysł, jak jej może pomóc. W opuszczonym od lat domu rodzeństwo znajduje stare zdjęcie przedstawiające grupkę przyjaciół w dziwnych strojach kąpielowych. Zafascynowani niezwykłą fotografią postanawiają bliżej poznać ich losy. W momencie, kiedy zaczynają poszukiwania nawet nie przypuszczają, że poznanie historii ich rówieśników sprzed stu lat bardzo wpłynie na dalsze losy ich babci. Oczywiście książka nam się podobała, to prawdziwa gratka dla fanów zagadek, w której znajdziemy historię sprzed lat, poszukiwanie skarbów czy tajemnicze znaki w niektórych domach. Gorąco polecamy zwłaszcza miłośnikom powieści przygodowych. Kolejne spotkanie DKK zaplanowałyśmy w czwartek, 18 grudnia 2025roku, w czasie, którego chcemy porozmawiać o książce Philippe Nessmann „Tajemnice Tutanchamona”

Grażyna Lichwiarz

18.12.2025 roku w czasie kolejnego spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki dla dzieci w filii nr 1 MBP im. Papuszy w Żaganiu, za sprawą książki Philippe’a Nessmanna „Pod piaskami Egiptu. Tajemnice Tutanchamona” śledziliśmy losy Howarda Cartera, poszukującego w Dolinie Królów tajemniczego grobu faraona. Mowa oczywiście o grobowcu Tutanchamona, którego archeolog szukał niemal obsesyjnie przez dziewięć lat, a którego imię zostało wykreślone i zapomniane. Zapewne stąd wielu ludzi uważało, że władca o takim imieniu nigdy nie istniał. Jednakże Carter czuł niepojętą więź z nieznanym faraonem, która w połączeniu z przeczuciem i determinacją doprowadziła do wielkiego odkrycia grobowca. W czasie naszego spotkania mieliśmy więc okazję poznać życie codzienne młodego faraona. Z dużym zainteresowaniem odkrywaliśmy proces przygotowania go do przejścia w zaświaty. Wiele uwagi poświęciliśmy przedmiotom, które umieszczano w grobowcu, a było ich tysiące. Jednak największym zdziwieniem dla nas był długi proces otwierania grobowca, który trwał aż trzy lata. Świetna książka, którą czytaliśmy z przyjemnością i która bardzo nam się podobała.  Ciekawa fabuła, mnóstwo informacji na temat starożytnego Egiptu, kilka faktów zostało napisanych zgodnie ze współczesną wiedzą egiptologów, niektóre zaś autor sam wymyślił. Niebywała gratka dla młodych miłośników archeologii. Polecamy!

Grażyna Lichwiarz

W środę, 26.11.2025 r.  dyskutowałyśmy o książce T. J. Klune, Dom nad błękitnym morzem.

Książka bardzo ciekawa, choć z początku wydaje się baśnią lub fantasy dla młodzieży. W niesamowity sposób autor pokazuje nam niewielką społeczność dzieci o magicznym zdolnościach, które jako niezdolne do funkcjonowania w zwykłym społeczeństwie, zostały umieszczone w specjalnym sierocińcu na wyspie. Takich sierocińców jest więcej, ale te dzieci pozbawione takich bądź podobnych umiejętności, przez społeczeństwo uznane zostałyby za potwory.

Autor uczy czytelnika tolerancji, wzajemnego zrozumienia i akceptacji inności. Po jej lekturze zastanowimy się nad ludzkimi uprzedzeniami. Książka wskazuje na to, jak ważne jest patrzenie na wszystkich przez to jacy są i kim są, a nie tego jak są odbierani przez ogół. Że bardzo ważne jest, by w kontakcie z tymi, którzy wydają się inni, kierować się przede wszystkim miłością, a nie lękiem i uprzedzeniem.

Czy współistnienie w naszym świecie i społeczeństwie nie wymaga od nas tego samego?

Na początku dyskusji okazało się, że nie wszystkim paniom książka się podobała, ale po wysłuchaniu argumentów zadowolonych z lektury, zmieniły zdanie i zgodnie przyznały im rację i również uznały ją za jak najbardziej ciekawą i godną polecenia. 

                                                                                                             Urszula Sitarz

                                                                                                             DKK dla dorosłych

                                                                                                             MBP Żagań